Abcoude, provincie Utrecht, 31 oktober 2005

Op die dag overkwam mij het volgende: rijdend langs de Angstel richting Amsterdam kwam ik zowaar een andere Voxanrijder tegen. We vielen allebei zowat om van verbazing. Ik van mijn Roadster, hij van z’n Scrambler. Want zelfs in het motorgekke Parijs, laat staan in de rest van het chauvinistische Frankrijk kom je een Voxan niet zomaar op straat tegen.

Vraagt hij: “Zeg, heb jij nou veel problemen met dat ding?” En ik: “Nou, nee.” En nog nadenkend: “Nee, ik zou het echt niet weten; hij doet het gewoon altijd.” En hij: “Ja, dat heb ik nou ook. Raar, he?”

En ik: “Ik heb alleen op een gegeven moment die afschuwelijke Macadams eraf gegooid.” En hij: “Michelin, he? Ik heb van die vreselijke off-road banden. Ook van Michelin. Lopen enorm wijd in de bocht en glijden voortdurend weg.”

En toen waren we wel door onze gespreksstof heen, dus ik geef hem een hand en zeg: “Mijn naam is Hans, tot kijk he.” En hij: “Ja, tot ziens. Ik heet ook Hans.”

Wanneer ik dit verhaal in een motornieuwsgroep on-line zet, reageert webontwerpbroeder en scooterrijder BMW-rijder Erick T. Barkhuis met:

“Ach, kijk aan. Twee lotgenoten. Tja, gedeelde smart is halve smart. Jullie vielen elkaar zeker schreiend om de hals? Niet? Dan zeker beiden nog niet de 50.000 km gepasseerd?”

Waarop ik antwoordde: “Nee, we stonden beiden in het zonnetje domweg een beetje gelukkig te wezen. Want wij deelden een prettig geheim en we wisten dat er geen noodzaak was om er veel woorden aan vuil te maken.”

Later kwam ik mijn naamgenoot nog eens tegen op zijn Voxan Scrambler. Een mooie gelegenheid om  een afspraak te maken voor een foto. Zie hieronder:

Voxan Scrambler en Voxan Roadster
Voxan Scrambler en Voxan Roadster