Voxan Weblog Intro

De Voxan Roadster – een bijzondere Franse motorfiets

De Indian Powerplus, de Brough Superior SS100 Alpine Grand Sport, de Vincent Black Shadow Series C, de Ducati 750SS, de Voxan Roadster…. De Vox.. wat?

Voxan Roadster 1000

In het rijtje illustere namen is Voxan een merk waarvan veel motorrijders nog nooit gehoord hebben. “Ik heb een Voxan Roadster gekocht.” -Voxan? Is dat zo’n Harley in een sportframe? Nee, Voxan is een Frans motormerk, opgericht halverwege de jaren ’90 door een stel motorgekken met veel, heel veel geld. En een zekere heimwee naar de tijd dat Frankrijk nog echte motoren bouwde, naar een tijd dat er sowieso nog echte motoren gemaakt werden, wat dat ook betekenen mag.

En het resultaat was veelbelovend en opwindend tegelijk: een 1000cc grote viertakt v-twin, ruim 100 pk vermogen, minder dan 200 kg leeggewicht, soepel, hanteerbaar, comfortabel, een snerpende roffel uit de uitlaatpijpen en, last but not least een eigenzinnige vormgeving die met geen enkel ander motormerk verward kan worden. Franse vormgeving? Moeilijk te zeggen, maar wie niet onbewogen blijft onder de Bugatti, de TGV, de Concorde, de Citroen DS, de Panhard, de mixer van Moulinex, de Caravelle, het Formule 1-hotel, de Renault Vel Satis, die moet ook wel een plekje in zijn hart vinden voor de lijnen van Sacha Lakic’s Voxan Roadster. Lang niet door iedereen mooi gevonden, zelfs niet in Frankrijk, -het woord moche valt opvallend vaak in Franstalige motornieuwsgroepen, maar het lijnenspel klopt wel.
[afbeelding: Ligne Roadster]Sacha Lakic zelf zegt in een interview dat hij zich inspireren liet door de vormen van een vrouw met mooie brede heupen. Ja, ja, dit zullen we uit de mond van een Japanse of Duitse ontwerper niet snel horen. De tijd zal leren of de vormen van de Voxan Roadster op termijn erkend worden als een klassiek ontwerp. Ik vind ze in ieder geval prachtig!

De v-twin – een motorfietsicoon.

Hoe het ook zij, het ontwerp begon natuurlijk met de eisen die door de bedenkers en oprichters van Voxan gesteld werden: maak een lichte soepele wendbare motorfiets met een klassieke dwarsgeplaatste tweecilinder in v-vorm en rust ‘m uit met de modernste techniek. Het resultaat was een motorblok dat als dragend deel van het geheel fungeerde, waarbij voor- en achterwiel bijeen gehouden worden door twee dikke framebuizen die over de cilinders heengebogen liggen en waarin het aangeschroefde balhoofd tevens dienst doet als luchtfilterhuis en het aan het andere eind van de buizen aangeschroefde oliereservoir tegelijkertijd het scharnierophangpunt is voor de achtervork. De schokdemper die de vering van het achterwiel voor zijn rekening neemt is in horizontale richting onder het motorblok gepositioneerd. Een slimme en compacte constructie. Een en ander maakt de motorfiets slank en rank. De brandstoftank is vervaardigd van zwarte kunststof en heeft een golvend organische vorm die wat doet denken aan een doedelzak, maar is voor de toeschouwer onzichtbaar weggebouwd tussen de twee dikke framebuizen en onder het zadel. Waar bij andere motorfietsen gewoonlijk de benzinetank gemonteerd zit, te weten tussen balhoofd en zadel, heeft de Voxan Roadster slechts een plastic afdekkap, die hooguit de schijn van een benzinetank oproept. Fraai gevormd, dat wel.
[afbeelding: Motorblok en frame]Carburateurs en luchtkoeling worden tegenwoordig als relikwieën beschouwd van een tijd waarin de milieunormen voor motorfietsen nog niet zo streng waren. Het blok is daarom toegerust met computergestuurde benzineinjectie, waarbij de brandstof met een electrische pomp uit de laag gemonteerde zwarte brandstofhouder wordt opgepompt. Het motorblok wordt gekoeld met water dat door een radiateur gepompt wordt en waarachter van tijd tot tijd een ventilator aanslaat om de watertemperatuur constant te houden. Al met al een technisch hoogstandje waar liefhebbers van kunnen smullen. Tegelijkertijd zet het blok moeiteloos de grote motorfietstraditie van de krachtige v-twin voort. Het is een origineel Frans ontwerp, in opdracht van Voxan ontwikkeld door de racespecialisten van Sodemo, gevestigd pal naast het racecircuit van Magny-Cours (Nevers). De compacte bouw en high-tech details bepalen wel dat de zelfsleutelaar niet snel meer even een bougie uitdraait, de klepspeling nakijkt of de carburatie bijstelt. Maar misschien zal blijken dat deze typische klusjes ook helemaal niet meer zo frequent nodig zijn als weleer.

Een moderne klassieker?

[afbeelding: Ligne Roadster]Tot zover het portret van een motorfiets die herinneringen wil oproepen aan grote klassiekers uit de motorgeschiedenis en tegelijk ultramodern zijn zonder te vervallen tot nodeloze gimmicks. Dus geen uitgesproken toermotorfiets met zitzetel, windscherm, voetplanken, zij- en topkoffers. Maar ook geen kwasi-circuitracer met felle kleuren en strepen op de flanken. De naam Roadster zegt eigenlijk al alles: gewoon een motorfiets om snel en comfortabel mee over de wegen te rijden zonder je te doen vergeten waarmee je ook al weer bezig was, namelijk met je kop in de wind en op twee wielen voort te razen. Een ding waarmee je gemakkelijk al het verkeer de baas bent en waarmee je snel grote afstanden kunt afleggen. Een motor die past in een bijna verloren gewaande Europese motortraditie. De motorjas aan, de helm op en rijden maar!

Amsterdam, maart 2005

[afbeelding: Bugatti]
[afbeelding: Panhard]
[afbeelding: Vel Satis]
[afbeelding: Citroen DS]
[afbeelding: Caravelle]
[afbeelding: Moulinex]
[afbeelding: Concorde - bewerking © KAMA Systems Amsterdam]

La Voxan Roadster, cette machine aux allures de fauve prêt à bondir, est le premier fleuron de la renaissance de la moto française. Produite à Clermont-Ferrand, elle a été créée par Sacha Lakic, designer français indépendant.

Inspiration ? “Sans hésiter, le corps des femmes. D’une femme… Avec des courbes douces, un toucher fluide, mais aussi une certaine agressivité latente sous ces rondeurs. Le réservoir évoque un buste féminin, avec ce rétrécissement caractéristique au niveau de la taille, à la jonction avec la selle. Le dosseret de la selle symbolise des hanches, légèrement rondes, mais très musclées…Paradoxalement, je voulais que cette machine soit à la fois très dépouillée, mais très sexy”.

May 2001 – Dominique Hoffmann – www.turbo.fr